Liczba godzin nauki potrzebna do osiągnięcia tego poziomu około 400. Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie znaczenie głównych wątków przekazu zawartego w jasnych, standardowych wypowiedziach, które dotyczą znanych jej spraw i zdarzeń typowych dla pracy, szkoły, czasu wolnego itd. Potrafi radzić sobie w większości sytuacji komunikacyjnych, które mogą się zdarzyć w czasie podróży w regionie, gdzie mówi się danym językiem. Potrafi tworzyć proste, spójne wypowiedzi ustne lub pisemne na tematy, które są jej znane bądź ją interesują. Potrafi opisywać doświadczenia, zdarzenia, nadzieje, marzenia i zamierzenia, krótko uzasadniając bądź wyjaśniając swoje opinie i plany.
Egzamin składa się z części pisemnej i ustnej. W pierwszej kandydat otrzymuje po trzy zadania na rozumienie tekstu czytanego i słuchanego (rozumienie ogólne, selektywne i szczegółowe), dwa zadania dotyczące elementów języka (gramatyczno-leksykalne) oraz pisze list według podanych wytycznych.
W części ustnej przedstawia się, opisuje i interpretuje ilustrację lub grafikę oraz omawia z partnerem zadany problem (np. organizacja przyjęcia urodzinowego).
Certyfikat ZD uznawany jest w Niemczech i w wielu innych krajach za dowód solidnej znajomości podstaw języka niemieckiego. Posiadacz certyfikatu opanował podstawowe słownictwo i najważniejsze struktury gramatyczne.

Zertifikat B2 odpowiada poziomem FCE i  zdają  go osoby, które uczyły się języka około 600 godzin (najczęściej w rok po ewentualnym uzyskaniu ZD). Osoba przystępująca do egzaminu powinna posiadać wyższy stopień kompetencji językowej niż na poziomie ZD, szczególnie w zakresie płynności mówienia, dostosowania środków językowych do sytuacji komunikacyjnej, spójności i poprawności gramatycznej.

Egzamin składa się z części pisemnej i ustnej. W zakresie części pisemnej kandydat otrzymuje zadanie zrozumienia (ogólnego, selektywnego i szczegółowego) tekstu pisanego oraz tekstu ze słuchu (test wyboru), następnie pisze list formalny (np. list motywacyjny, reklamacja itp.).

Część ustna to trzy zadania:
a) prezentacja wybranego tematu ( np. książka, film, podróż, wydarzenie sportowe),
b) omówienie i dyskusja na temat problemu poruszonego w przeczytanym krótkim tekście,
c) rozmowa z partnerem mająca na celu podjęcie konkretnych ustaleń na zadany temat (np. organizacja wycieczki).

Certyfikat ten adresowany jest do  osób, które opanowały język niemiecki w stopniu zaawansowanym. Niektóre niemieckie uniwersytety akceptują ten egzamin jako świadectwo opanowania języka w stopniu wystarczającym do podjęcia studiów. Ogólna liczba godzin dydaktycznych prowadzących do egzaminu certyfikatowego Goethe  Zertifkat C1 wynosi około 800. Dla osób posiadających już certyfikat ZD jest to około 360 godzin (najczęściej 3 lata nauki).

Osoba posługująca się językiem na tym poziomie rozumie szeroki zakres trudnych, dłuższych tekstów, dostrzegając także znaczenia ukryte, wyrażone pośrednio. Potrafi się wypowiadać płynnie, spontanicznie, - większego trudu odnajdując właściwe sformułowania. Skutecznie i swobodnie potrafi posługiwać się językiem w kontaktach towarzyskich i społecznych, edukacyjnych bądź zawodowych. Potrafi formułować jasne, dobrze zbudowane, szczegółowe , dotyczące złożonych problemów wypowiedzi ustne lub pisemne, sprawnie i właściwie posługując się regułami organizacji wypowiedzi, łącznikami, wskaźnikami zespolenia tekstu.

Świadectwo  Goethe Zertifikat C1 potwierdza, że osoba, która zdała egzamin zna wszystkie ważne struktury języka niemieckiego, umie je właściwie stosować i dysponuje słownictwem, które pozwala na swobodne wyrażenie opinii dotyczących życia prywatnego, publicznego oraz zawodowego. Osoba posiadająca  Goethe Zertifikat C1jest w stanie zrozumieć większość trudnych tekstów w języku niemieckim oraz potrafi je samodzielnie zredagować.

Egzamin składa się z części pisemnej i ustnej. W pierwszej kandydat otrzymuje cztery zadania w zakresie pracy z tekstem (uzyskiwanie i przetwarzanie informacji, interpretacja ocen i poglądów zawartych w tekście, oraz uzupełnianie tekstu według podanych wariantów gramatycznych i leksykalnych), następnie dwa zadania na rozumienie ze słuchu (uzyskiwanie i przetwarzanie informacji). Część pisemna kończy się własną wypowiedzią (do wyboru list prywatny, formalny lub referat według podanych wytycznych) oraz przeformułowaniem załączonego listu. W części ustnej następuje opis i interpretacja ilustracji oraz dialog spełniający określony cel komunikacyjny.

Do egzaminu Zentrale Oberstufenprüfung można przystąpić po odbyciu ok. 1200 godzin zajęć dydaktycznych z języka niemieckiego. Kandydat ma wykazać, że opanował ponadregionalny standardowy język niemiecki w różnych dziedzinach. Musi rozumieć autentyczne teksty i sprawnie wyrażać się w mowie i piśmie. Jeśli chodzi o stopień trudności, egzamin ten porównywalny jest z egzaminem Kleines Deutsches Sprachdiplom. Świadectwo uzyskane po pomyślnie zdanym ZOP zwalnia z egzaminu wstępnego z języka niemieckiego na wszystkich uczelniach i uniwersytetach w Niemczech.
Osoba posługująca się językiem na tym poziomie może z łatwością zrozumieć praktycznie wszystko. Potrafi streszczać informacje pochodzące z różnych źródeł, pisanych lub mówionych, w spójny sposób odtwarzając w nich tezy i wyjaśnienia. Potrafi wyrażać swoje myśli płynnie, spontanicznie i precyzyjnie, subtelnie różnicując odcienie znaczeniowe nawet w bardziej złożonych wypowiedziach.

Świadectwo ZOP potwierdza, że osoba, która zdała egzamin zna wszystkie ważne struktury języka niemieckiego, umie je właściwie stosować i dysponuje słownictwem, które pozwala na swobodne wyrażenie opinii dotyczących życia prywatnego, publicznego oraz zawodowego. Potrafi analizować teksty literackie i naukowe. Bez trudu rozumie język mówiony nawet nasycony idiomami i zwrotami z języka potocznego.

Egzamin składa się z części pisemnej i ustnej. W pierwszej kandydat otrzymuje następująca zadania:

• zrozumienie przeczytanego tekstu (odpowiedzi na pytania),
• zastosowanie struktur gramatycznych i leksykalnych,
• zrozumienie tekstu ze słuchu (np. streszczenie w punktach).

Część ustna to streszczenie dwóch przeczytanych tekstów i omówienie jednego ze związanych z nimi problemów (do wyboru).

KDS i GDS są dowodem znajomości języka niemieckiego na poziomie uprawniającym do studiowania na wszystkich uniwersytetach. Kandydat rozumie każdy rodzaj języka mówionego i pisanego. Poziom znajomości języka odpowiada właściwie umiejętnościom wykształconych osób władających tym językiem jako ojczystym. W niektórych krajach GDS uprawnia do wykonywania zawodu nauczyciela języka niemieckiego. Do obu egzaminów są dopuszczane wyłącznie osoby, które ukończyły 18 lat.

Część ustna obu egzaminów stawia dwa zadania: przeczytanie tekstu oraz wygłoszenie przygotowanego referatu na podany temat. Części pisemne egzaminów KDS i GDS różnią się.

Na KDS kandydat otrzymuje cztery zadania:

• przeformułowanie tekstu według zasad składni, gramatyki z wykorzystaniem posiadanej znajomości słownictwa,
• praktyczne zastosowanie elementów języka w podanym tekście
• dyktando
• opracowanie pytań związanych z przeczytanymi w ramach przygotowania do egzaminu lekturami.

Lista obowiązujących lektur składa się z czterech pozycji. W ramach przygotowania do egzaminu kandydat powinien poznać minimum dwie. Lista ta zestawiana jest corocznie.

Zadania na GDS przedstawiają się następująco:

• referat na jeden z 6-ciu tematów do wyboru,
• praktyczne zastosowanie elementów języka w podanym tekście,
• dyktando
• opracowanie pytań w zakresie wiedzy o krajach niemieckiego obszaru językowego oraz w zakresie jednego z trzech tematów do wyboru (literatura niemiecka, nauki przyrodnicze, wiedza o gospodarce).

Jak wynika z nazwy jest to certyfikat dający przepustkę do studiowania na niemieckich wyższych uczelniach. DSH jest uznawany przez większość uniwersytetów za dowód solidnej znajomości języka niemieckiego. Egzamin DSH zdaje się w Niemczech: jest on organizowany na wielu uczelniach dla kandydatów na studia. Poszczególne egzaminy nieco różnią się między sobą, ale na ogół DSH składa się z pięciu części:

• rozumienia i opracowania tekstu ze słuchu,
• rozumienia i opracowania tekstu pisanego,
• testu ze struktur gramatycznych,
• krótkiej pracy pisemnej
• egzaminu ustnego (rozmowa na temat specjalistycznego tekstu).

Do egzaminu DSH można przystąpić po odbyciu ok. 1000 godzin zajęć dydaktycznych z języka niemieckiego.